Το Πάσχα στην Ελλάδα δεν είναι μόνο μια βαθιά θρησκευτική γιορτή, αλλά και μια γιορτή γεμάτη αρώματα και γεύσεις που ξυπνούν αναμνήσεις και ενώνουν την οικογένεια γύρω από το τραπέζι.

Ξεκινάμε λοιπόν.

Μεγάλη Εβδομάδα: λεπτότητα και ισορροπία

Καθώς κυριαρχούν τα νηστίσιμα πιάτα, απαιτούνται κρασιά με φρεσκάδα και καθαρότητα. Ποικιλίες όπως  το Μοσχοφίλερο,  το Sauvignon Blanc, Βιδιανό, Μαλαγουζιά, Ντεμπίνα και γιατί όχι μια Ρετσίνα, λειτουργούν ιδανικά με λαδερά, όσπρια και θαλασσινά. Η υψηλή οξύτητα «κόβει» τη λιπαρότητα του ελαιολάδου, ενώ τα αρωματικά προφίλ ενισχύουν τη βοτανικότητα των πιάτων. Για πιο ιδιαίτερες επιλογές, ένα ξηρό ροζέ ή ακόμη και ένα orange wine μπορεί να σταθεί εξαιρετικά δίπλα σε πιο σύνθετες νηστίσιμες συνταγές.

 Μ. Σάββατο

Για τη μαγειρίτσα θα κονταροχτυπηθούν οι φυσαλίδες και τα ξηρά κρασιά με οξύτητα.

Η μαγειρίτσα έχει λιπαρότητα λόγω των εντοσθίων, πράσινο βοτανικό χαρακτήρα από τον άνιθο ή το μαρούλι και αυγολέμονο.

Άρα μια κομψή σαμπάνια brut ή extra brut η οποία  κόβει τη λιπαρότητα και αναδεικνύει το βάθος του πιάτου.

Πιο ήπια έκφραση των φυσαλίδων βρίσκουμε σε ένα Crémant (Alsace, Bourgogne, Loire).

Αν θέλουμε να τιμήσουμε τον τόπο μας, τότε τα φίνα αφρώδη από το Αμύνταιο  με Ξινόμαυρο και τη Ντεμπίνα από τη Ζίτσα,   θα ενισχύσουν το ελληνικό χρώμα του τραπεζιού.

Ξημερώνει Κυριακή του Πάσχα. Η ατμόσφαιρα από νωρίς το πρωί μας προδιαθέτει το τι θα ακολουθήσει.

Κεφάλαιο πρώτο:  ορεκτικά

Τα σαλατικά εποχής, όπως η πράσινη σαλάτα με μανούρι, καρυδάκι και φρέσκο κρεμμυδάκι, ταιριάζουν με το Sauvignon Blanc που χαρακτηρίζεται από φυτικότητα & τραγανή οξύτητα  και έτσι  “κουμπώνει” ιδανικά με τη σαλάτα.
Τυρόπιτες με χωριάτικο φύλλο ή χορτόπιτες θα συνοδεύσουν άριστα ένα Chardonnay χωρίς βαρέλι.

Η αλοιφώδης και πικάντικh τυροκαυτερή αποζητά ένα Μοσχάτο σε ξηρή ή ημίξηρη εκδοχή για να ισορροπεί με τη γλυκύτητα του φρούτου η κάψα τη αλοιφής. Από τον Αλσατικό αμπελώνα διαλέγουμε ένα Gewutztraminer καθώς τα φρουτώδη αρώματα εξισορροπούν την ένταση, αλλά και μια Ρομπόλα με λεμονάτο χαρακτήρα και τη φρεσκάδα της να καθαριστεί ο ουρανίσκος.

Κεφάλαιο δεύτερο:  η σούβλα

Η Κυριακή του Πάσχα ζητά ερυθρά κρασιά με δομή και τανίνες.

Οι επιλογές μας εδώ πολλές, ώστε να καλύψουμε όλες τις επιθυμίες.

Προτείνουμε την πιο εμβληματική ερυθρή ποικιλία του ελληνικού αμπελώνα, το Ξινόμαυρο.

 Επιλογή από τη  Νάουσα, το Αμύνταιο, τη Γουμένισσα και τη Ραψάνη (εδώ ως blend με Κρασάτο και Σταυρωτό) έχουν πλούσιο σώμα, χαρακτηριστική οξύτητα,  ζουμερές τανίνες, δομή και εκφραστικότητα του φρούτου. Το Ξινόμαυρο από όποια περιοχή κι αν το επιλέξετε αντέχει την λιπαρότητα του αρνιού και το ψήσιμo της σούβλας.

Αντάξια δίπλα στο Ξινόμαυρο στέκονται τα ξαδέλφια του από τη Γαλλία, το Pinot Noir και από την Ιταλία, το Barolo

Από τη Μακεδονία επίσης επιλέγουμε την αρχαίa ποικιλία Λημνιό, μόνο του ή σε blend με Syrah και Cabernet Sauvignon. Βοτανικότητα, μέτριο σώμα ιδανικό για το κοκορέτσι.

Προερχόμενο από την Κεντρική Ελλάδα το Μούχταρο είναι  ένα κρασί με βαθύ πορφυρό χρώμα, με νότες από κόκκινα φρούτα, με βελούδινη υφή και μια ισορροπημένη δομή που καταλήγει σε μια εντυπωσιακά μακρά επίγευση.

Κατηφορίζοντας επιλέγουμε το Αγιωργήτικο από τη Νεμέα. Κυριαρχούν οι μαλακές τανίνες, η μέτρια οξύτητα, τα κόκκινα φρούτα και τα μπαχαρικά. Θεωρούμε πως είναι μια πιο ήπια επιλογή στο οικογενειακό τραπέζι. Θέση στο πασχαλινό τραπέζι έχει η ξηρή Μαυροδάφνη. Γεμάτη γεύση, μέτριες  τανίνες, μέτρια οξήτητα, πλούσια βοτανικά αρώματα.

Κλείνοντας το γευστικό μας πασχαλινό ταξίδι φτάνουμε στην Κρήτη. Εδώ συναντάμε το λεγόμενο αντικριστό. Ένα πανάρχαιο έθιμο ψησίματος που καταλήγει σε μια συγκλονιστική γεύση. Κοτσιφάλι,  Μαντιλάρι και Λιάτικο, είναι τρεις  ερυθρές γηγενείς ποικιλίες που θα δέσουν αρμονικά με τα κρητικά εδέσματα και τα κρεατικά της γιορτινής ημέρας.

 Καλό Πάσχα σε όλους και να θυμάστε όλα με μέτρο, όπως λέμε εμείς οι οινόφιλοι, wine in moderation!

Editor Marinos Skolarikos April 5 2026