Tag

Featured

Browsing

Κτήμα Κυρ-Γιάννη. 2020 Μια χρονιά για να θυμομάστε ή για να ξεχάσουμε;

Ανομοιομορφία στο αμπέλι, Ποιότητα στα κρασιά, Ανασφάλεια στη ζωή

Τι να πει κανείς για τη χρονιά του 2020. Από που να αρχίσει κανείς και που να τελειώσει. Έχουμε μάθει, μας λέει ο Στέλλιος Μπουτάρης, να ζούμε με τις δυσκολίες, να τις αντιμετωπίζουμε και να τις ξεπερνάμε. Αυτό που συνέβη το 2020 είναι πέρα από κάθε λογική. Μου αρέσει να βλέπω πάντα το ποτήρι μισογεμάτο κι έτσι αντί να αναλωθώ σε ακόμη μια ανασκόπηση της τωρινής κατάστασης , θα προτιμούσα να ανατρέξω στο τρύγο του 2020 που ξεκίνησε τόσο δύσκολα, όμως κατέληξε με θετικό πρόσημο.

Το Δελτίο Τρύγου 2020 για τις τρεις περιοχές Νάουσα, Αμύνταιο και Γουμένισσα έχει ως εξής:

Νάουσα

Η αμπελουργική χρονιά για την Νάουσα ξεκίνησε με ένα άνυδρο Γενάρη και έναν Φλεβάρη με ελάχιστες βροχές, οι μέσες θερμοκρασίες ήταν φυσιολογικές για την εποχή ,το γεγονός  αυτό βοήθησε στην έγκαιρη ολοκλήρωση των καλλιεργητικών φροντίδων.
Ακολούθησαν δυο μήνες, Μάρτιος και Απρίλιος με μεγάλα διαστήματα εντόνων βροχοπτώσεων και ελάχιστες θερμοκρασίες αρκετά χαμηλές για την εποχή, αυτό επέδρασε στα φυτά παρατείνοντας την  έκπτυξη στους οφθαλμούς ,οι ημερομηνίες των φαινολικών σταδίων οδηγούσαν σε μια οψιμότερη χρόνια κατά μια εβδομάδα .

Για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο είχαμε πολλές μπόρες μικρής διάρκειας και έντασης, οι θερμοκρασίες χαρακτηρίζονταν από θερμές ημέρες και αρκετά δροσερές βραδιές για την εποχή. Αυτό δημιούργησε μια μακρά περίοδο ανθοφορίας σε όλες τις ποικιλίες, με αποτέλεσμα να έχουμε μέτριου μεγέθους τσαμπιά με μικρές ράγες.

Στον Ιούλιο είχαμε αρκετές ήμερες με βροχές μικρού όγκου και  μια ισχυρή καταιγίδα στα μέσα του μήνα με 72 χιλιοστά βροχής πολύτιμα σ αυτό το στάδιο για τα φυτά μας, με συνήθεις θερμοκρασίες για την εποχή. Ο περκασμός για τις Γαλλικές ξεκίνησε φυσιολογικά στις 15 του μήνα και ολοκληρώθηκε στα τέλη της επόμενης εβδομάδας. Αντίστοιχα, για τα Ξινόμαυρα ξεκίνησε στις 25. Όλα τα παραπάνω συνετέλεσαν στο να αναμένουμε την ημερομηνία τρύγου για την κάθε ποικιλία στο σύνηθες.

Τέλος, στις αρχές Αυγούστου είχαμε μια μεγάλη καταιγίδα και μετά μια παρατεταμένη περίοδο υψηλών θερμοκρασιών ως τα μέσα Σεπτεμβρίο, που αρχίζει να παρατηρείται μεγάλη διακύμανση στην μέση ημερησία κ μέση νυχτερινή θερμοκρασία.

Όλα τα παραπάνω οδήγησαν σε μια χρονιά που τα σταφύλια σε όλες τις Γαλλικές ποικιλίες του κτήματος ωρίμασαν ικανοποιητικά, σε αντίθεση με το Ξινόμαυρο που η επιλογή μέσα στον αμπελώνα λόγο της ανομοιομορφίας στην ωρίμανση ήταν δύσκολη, με τρεις συγκομιδές να γίνονται για όλα τα κομμάτια.

Τα κρασιά των γαλλικών ποικιλιών είναι έντονα αρωματικά, με υψηλή οξύτητα και ωραία χρώματα, με το Cabernet Sauvignon να ξεχωρίζει.

Τα Ξινόμαυρα έχουν όμορφα χρώματα, όχι πολύ έντονα και αρώματα που ξεχωρίζουν. Παρατηρούμε μεγάλη διαφοροποίηση στα χαρακτηριστικά των κρασιών μεταξύ των διαφορετικών κομματιών. Κάθε κομμάτι εκφράζει έντονα το terroir του, δίνοντας ξεχωριστό χαρακτήρα στο κρασί.

Αμύνταιο 

Στο Αμύνταιο είχαμε έναν ξηρό και ήπιο χειμώνα. Τα φυτά δεν μπόρεσαν να «ξεκουραστούν» επαρκώς. Οι συνθήκες αυτές μας ευνόησαν ώστε να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε νωρίτερα το κλάδεμα και την προετοιμασία των χωραφιών προς φύτευση. Η άνοιξη μπήκε στο ίδιο μοτίβο, με τον Μάρτιο να ξεκινάει με παρόμοιες συνθήκες αλλά να κλείνει με δύο επεισόδια χιονοπτώσεων, γύρω στις 20/03 ασθενή και το βράδυ της 31/03 προς 01/04 έντονη χιονόπτωση, σπάνια ακόμη και για το Αμύνταιο.

Η χιονόπτωση και ο παγετός που ακολούθησε είχαν ως αποτέλεσμα αφενός την οψίμιση της έκπτυξης των οφθαλμών κατά 5-7 ημέρες και αφετέρου το πάγωμα των οφθαλμών σε ποσοστό περίπου 10% σε κάποιους αμπελώνες. Η έκπτυξη συνεχίστηκε σχετικά ομαλά, με κάποιες ανομοιομορφίες, που οφείλονταν κυρίως στον ήπιο χειμώνα. Μετά τις χιονοπτώσεις ακολούθησαν βροχοπτώσεις, που ως ένα βαθμό εξισορρόπησαν τη χειμερινή ξηρασία. Ο Μάιος ξεκίνησε ψυχρός, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η ανάπτυξη των βλαστών αλλά στα μέσα του μήνα είχαμε ένα επεισόδιο ασυνήθιστα υψηλών θερμοκρασιών που επίσης καταπόνησε τα φυτά. Η άνθηση ήρθε στο δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου, επίσης 5-7 ημέρες οψιμότερα. Είχε κανονική διάρκεια αλλά οι χαμηλές θερμοκρασίες, οι νεφώσεις και οι βροχές συνέβαλαν ώστε κάποιες ποικιλίες, όπως το Chardonnay, να παρουσιάσουν σε κάποιους αμπελώνες φαινόμενα ανισορραγίας. Σε κάποιες άλλες ποικιλίες, όπως το Ξινόμαυρο, τον Ροδίτη και το Syrah συνέβαλε θετικά, ώστε να έχουμε μακριούς και αραιούς, συνεπώς χαλαρούς βότρεις.

Το καλοκαίρι ήταν ψυχρό. Οι βροχοπτώσεις ως και τον Ιούνιο ήταν λίγες γεγονός που μαζί με τις χαμηλές θερμοκρασίες συνέβαλλε στη συνέχιση της μειωμένης βλαστικής αύξησης. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος ήταν οι πιο βροχεροί των τελευταίων 15 ετών με τις βροχοπτώσεις να είναι ραγδαίες και μικρής διάρκειας, σημείο της κλιματικής αλλαγής που μάλλον έχει φτάσει για τα καλά στο Αμύνταιο. Οι επιπτώσεις αυτών των βροχοπτώσεων ήταν αύξηση της πίεσης προσβολής από ασθένειες σε ευαίσθητες ποικιλίες και η αύξηση των αποδόσεων. Εντούτοις, η καλή δουλειά στο αμπέλι συνέβαλλε στην ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων.

Ο περκασμός ήρθε επίσης 5-7 ημέρες οψιμότερα σε σχέση με τις κανονικές για το Αμύνταιο χρονιές. Η ωρίμανση ήταν παρατεταμένη και σε κάποιες περιπτώσεις ανομοιόμορφη παρατείνοντας την αγωνίας μας για την έναρξη του τρύγου και αναγκάζοντάς μας σε συνεχείς δειγματοληψίες και γευστικές δοκιμές στο αμπέλι για την επιλογή του βέλτιστου δυνατού σημείου για τη συγκομιδή.

Μετά τις βροχοπτώσεις του Αυγούστου είχαμε μια περίοδο παρατεταμένης ξηρασίας που διήρκησε σχεδόν για όλο τον Σεπτέμβριο. Ο αντίκτυπος στα σταφύλια ήταν θετικός βοηθώντας τα να έχουν καλή φυτοϋγεία και ποιοτικά χαρακτηριστικά. Οι πρώιμες λευκές ποικιλίες ήταν αρωματικές, με κανονική οξύτητα για τα δεδομένα του Αμυνταίου. Οι ερυθρές Merlot και Syrah ωρίμασαν κανονικά, με χαμηλότερα σάκχαρα από το 2019 και λιγότερο πλούσια φαινολικά. Περισσότερο, ευνοημένο από τις συνθήκες του Σεπτεμβρίου ήταν το Syrah, που εμφάνισε σημάδια ελαφριάς αφυδάτωσης, που είναι επιθυμητά για τη συγκεκριμένη ποικιλία στο τελικό στάδιο της ωρίμανσης.

Οι όψιμες ποικιλίες, Ροδίτης και Ξινόμαυρο, ευνοήθηκαν επίσης από τις ξηρικές συνθήκες του Σεπτεμβρίου. Οι λίγες σχετικά βροχές στο τέλος του και στις αρχές Οκτώβρη δε δημιούργησαν προβλήματα. Αντιθέτως, βελτίωσαν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους, βοηθώντας τες να ωριμάσουν ικανοποιητικά, μετά την παρατεταμένη ανομβρία του Σεπτέμβρη. Ο Ροδίτης είχε τυπική οξύτητα και ήταν αρκετά αρωματικός.

Το Ξινόμαυρο στις πρώτες ημέρες της συγκομιδής ήταν ικανοποιητικό, ενώ από τη μέση και προς το τέλος είχε εξαιρετικά χαρακτηριστικά, με τα σάκχαρα να κινούνται από το μέσο όρο της περιοχής και πάνω, ισορροπώντας με την οξύτητα, που ήταν υψηλή αλλά όχι ενοχλητική. Οι επιλεγμένοι παλιοί αμπελώνες για την Καλή Ρίζα είχαν εξαιρετικά φαινολικά χαρακτηριστικά, με υψηλότερα από τα συνηθισμένα pH.

Τα λευκά κρασιά του 2020 είναι έντονα αρωματικά, τόσο στη μύτη, όσο και στο στόμα, με μακριά επίγευση και ισορροπημένη οξύτητα.

Τα ροζέ Ξινόμαυρα έχουν φρούτο και όμορφη οξύτητα τυπικά της ποικιλίας.

Τα ερυθρά κρασιά των γαλλικών ποικιλιών είναι αρωματικά, με μέτριο όγκο και δομή και ισορροπημένο αλκοόλ. Το ερυθρά Ξινόμαυρα δείχνουν να έχουν αρκετό φρούτο στη μύτη και το στόμα, με μέτριο σώμα και καλή δομή.

Γουμένισσα

Οι συνθήκες ήταν παρόμοιες με τις άλλες δύο περιοχές.

Η περίοδος από τέλη Απριλίου έως και αρχές Ιουνίου ήταν αρκετά  βροχερή, δημιουργώντας πίεση προσβολής από ασθένειες, που όμως αντιμετωπίστηκε επιτυχώς. Το καλοκαίρι παρουσίασε ήπιες θερμοκρασίες, με κάποια μικρά διαστήματα καύσωνα, ενώ το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου έντονες βροχοπτώσεις έπληξαν την περιοχή καθυστερώντας τον τρύγο μερικές ημέρες ακόμη. Από τις 20 Αυγούστου έως και τα τέλη Σεπτεμβρίου, επικράτησαν υψηλές θερμοκρασίες με έντονη ηλιοφάνεια και απουσία βροχής, βοηθώντας τα σταφύλια να ωριμάσουν κανονικά, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα ασθενειών.

Ο τρύγος για τις πρώιμες λευκές ποικιλίες ξεκίνησε 5 ημέρες αργότερα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Οι ερυθρές γαλλικές ποικιλίες παρουσίασαν γρήγορη αύξηση σακχάρων και σχεδόν ταυτόχρονη τεχνολογική ωρίμανση, ευνοώντας τις οψιμότερες ποικιλίες Syrah και Cabernet Sauvignon. Το Ξινόμαυρο και η Νεγκόσκα ωρίμασαν σε κανονικές για την περιοχή ημερομηνίες ή και λίγο οψιμότερα.

Οι λευκές ποικιλίες Sauvignon Blanc, Chardonnay, Μαλαγουζιά και Ασύρτικο είναι αρωματικές με ικανοποιητικές οξύτητες σε συνδυασμό με τους επιθυμητούς βαθμούς baume. Οι γαλλικές ερυθρές έχουν μέτριο αλκοόλ, με ικανοποιητική δομή και όγκο.

Το Ξινόμαυρο και η Νεγκόσκα είναι αρωματικές με τον τυπικό χαρακτήρα της περιοχής.

 

ΒορΟινά 2021 WSPC Online event, «Έτυχε ή έλαχε;». Μάντεψε την ετικέτα και δείξε ότι γνωρίζεις καλύτερα από τον Κωνσταντίνο Λαζαράκη!

Ένας διαγωνισμός από τα e-ΒορΟινά, με πολλή αδρεναλίνη και πολλά δώρα!

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου, 18:00-20:00, ακολουθούμε μαζί με τους «Οινοποιούς Βορείου Ελλάδος» τη διαδικτυακή οδό «ΒορΟινά 2021 W.S.P.C. Online Event», μέσω της πλατφόρμας Cisco Webex και παίρνουμε μέρος σε έναν διαγωνισμό – παιχνίδι γνώσεων και αδρεναλίνης, με ενορχηστρωτή και συντονιστή τον Κωνσταντίνο Λαζαράκη MW.

Από τις οθόνες των υπολογιστών ή των κινητών μας θα παρακολουθήσουμε σε μονόλεπτα videos τους Οινοποιούς Βορείου Ελλάδος, τους ίδιους ή εκπροσώπους τους, να παρουσιάζουν ο καθένας τρία (3) διαφορετικά κρασιά του οινοποιείου τους, δίχως όμως να τα ονομάσουν ή να μας τα δείξουν.

Στη συνέχεια θα εμφανίζονται σε μία κάρτα 4 διαφορετικές απαντήσεις για το κάθε κρασί, ώστε να μπορούμε, μέσα σε ένα λεπτό, να επιλέξουμε εκείνη που θεωρούμε σωστή, μία για το κάθε ένα από τα τρία κρασιά.  Επιλέγουμε δηλαδή μεταξύ των Α, Β, Γ και Δ, ως σωστή απάντηση για κάθε ένα από τα τρία κρασιά.

Ο Κωνσταντίνος Λαζαράκης θα συμμετέχει μαζί σας, χωρίς και ο ίδιος να γνωρίζει τα κρασιά!

Θα μπορέσει να βρει τις απαντήσεις ή θα τον νικήσετε εσείς;  Εσείς προσηλωθείτε στη διαδικασία και εμείς θα μετράμε το σκορ!

Όσες και όσοι από το κοινό θα έχετε απαντήσει σωστά, θα συμμετέχετε αυτόματα σε live κλήρωση στις οθόνες σας, την οποία θα διεξάγει ο κ. Στέλλιος Μπουτάρης, πρόεδρος της ένωσης «Οινοποιοί Βορείου Ελλάδος».

Το έπαθλο; Κρασί φυσικά! Μία φιάλη, μικρή ή μεγάλη, ή σετ κρασιών, ειδικά επιλεγμένα από τον κάθε «Οινοποιό Βορείου Ελλάδος» για εσάς τους νικητές!

Η πρόσκληση για συμμετοχή στον διαγωνισμό είναι ανοιχτή στο κοινό και δωρεάν!

Για να συμμετέχετε αρκεί να στείλετε email στο caslanidou@wspc.gr μέχρι την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου και την ημέρα της εκδήλωσης θα λάβετε το σχετικό link με τίτλο «ΒορΟινά 2021 W.S.P.C. Online Event».

Ξεκινήστε από τώρα να φρεσκάρετε τις γνώσεις σας για τα κρασιά των «Οινοποιών Βορείου Ελλάδος», ώστε στις 26 Φεβρουαρίου να μαντέψετε σωστά την ετικέτα και να δείξετε στον Κωνσταντίνο Λαζαράκη MW ότι γνωρίζετε καλύτερα από εκείνον!

Ή απλώς, αφήστε το παιχνίδι στην τύχη.  Όπως και αν συμμετέχετε, ένα είναι βέβαιο, ότι η εμπειρία θα σας μείνει αξέχαστη!

Το online event πραγματοποιείται στο πλαίσιο των δράσεων «e-ΒορΟινά 2021» της ένωσης «Οινοποιοί Βορείου Ελλάδος», αντί της εκδήλωσης «ΒορΟινά» στην Αθήνα, σε συνδιοργάνωση με τον εκπαιδευτικό οργανισμό W.S.P.C. (Wine & Spirit Professional Center Ltd) και το extra-curricular πρόγραμμα “W.S.P.C. – The Extras”.

 

 

Τα δικά μας Βοροινά

Λένε πως κάποιες μέρες είναι σημαδιακές στη ζωή μας. Το ημερολόγιο έγραφε Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012. Φεύγοντας από την εργασία μου λίγο ταραγμένος, λόγω μιας υπόθεσης, τυχαία συναντώ τον πολύ καλό μου φίλο και sommelier Γιάννη Χρυσό.  Βλέπει πως είμαι και μου λέει. Ξέχασε τα όλα, πέρνα ένα ωραίο Σαββατοκύριακο και τη Δευτέρα 16 Ιανουαρίου θα πάμε κάπου, για να γνωρίσεις έναν άλλο κόσμο.

Δευτέρα περασμένες δύο, μαζί με το Γιάννη, πηγαίνουμε στο ξενοδοχείο Μ. Βρετανία στην έκθεση Βοροινά.  Έχω ενθουσιαστεί. Μόλις μπαίνω στην μεγάλη αίθουσα νομίζω πως όλα παγώνουν γύρω μου. Οι αναμνήσεις, οι γεύσεις και οι λίγες μέχρι εκείνη τη στιγμή γνώσεις, ξαναζωντανεύουν. Ο οινόφιλος της δεκαετίας του ’90, που ακολουθούσε το Cellier Wine Club και αργότερα τον Οινέα, βρισκόταν στο φυσικό του περιβάλλον. Δεν χρειάζεται βέβαια να σας πω πως εκείνο το βράδυ μέθυσα πραγματικά και κόλλησα το μικρόβιο του κρασιού.

Οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές· σπουδές στο WSPC, με Καθηγητή τον Ανδρέα Ματθίδη που με πήρε από το χέρι αρχίζοντας δυναμικά το ταξίδι στο κόσμο του κρασιού. Ο Γιάννης σε ρόλο φροντιστή αλλά και αυστηρού κριτή με προγυμνάζει για τις εξετάσεις. Διάβασμα πολύ, αλλά το αποτέλεσμα ευτυχές. Το Πάσχα του 2012 με φίλους βρισκόμαστε στη Νάουσα, στη γη του Ξινόμαυρου. Οι επισκέψεις στα πολύ φιλόξενα οινοποιεία διαδέχονται η μια την άλλη. Διαμαντάκος Δαλαμάρας, Καρυδάς, Μαρκοβίτης, Φουντής, Χρυσοχόου, Αργατία, Κελεσίδης,  Βαένι, Κυρ Γιάννης.

Η σχέση μου με τα Βοροινά συνεχιζόταν και τα καλοκαίρια, γιατί στα χωριά της Ζίτσας κάναμε διακοπές. Ζοίνος και Γκλίναβος -για Ντεμπίνα και Βλάχικο, Μπεκάρι- αλλά και λίγο πιο μακριά στο Μέτσοβο, στο Κατώγι, για μια γευστική εμπειρία τυριών και Cabernet Sauvignon.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν μεγάλωναν και οι παρέες. Χρήστος Φωτιάδης από το κτήμα Κώστα Λαζαρίδη, Γιάννης Σφακιανάκης από τα κτήμα Παυλίδη στη Δράμα.

Θυμάμαι τότε να κοιτώ τους Άγγελο Ιατρίδη, Στέλιο Κεχρή, Βαγγέλη Γεροβασιλείου και Γιάννη Βογιατζή με λίγο δισταγμό. Όμως όταν πλησίαζες για δοκιμή, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Πάντα προσηνείς, πάντα φιλόξενοι, όπως και όλοι οι οινοποιοί. Ξινόμαυρο Μαλαγουζιά, Ρετσίνα και Τσαμπουρνάκος είχαν την τιμητική τους. Εντύπωση πάντα μου έκαναν τα κρασιά της Κλαούντια Παπαγιάννη, των 2 Φίλων με το Μοσχόμαυρο από τη Σιάτιστα, όπως το κτήμα Τέχνη Οίνου στο οποίο οι οινόφιλοι ζητούσαν την κομψή Τέχνη Αλυπίας

Γνώρισα φυσικά και το κτήμα Χατζηβαρύτη από τη Γουμένισσα. Ο Βαγγέλης Χατζηβαρύτης με το χαρακτηριστικό του καπέλο μου κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον. Το blend Ξινόμαυρο Νεγκόσκα και όχι μόνο, με κράτησε δέσμιο μπροστά στο τραπέζι γευσιγνωσίας.  Από την ίδια περιοχή τα αδέλφια Τάτση έδιναν το στίγμα των αυθεντικών αμπελουργών. Από αμπέλια καλλιεργημένα βιοδυναμικά, τα κρασιά τους από Ξινόμαυρο και Νεγκόσκα ήταν state of the art.

Αλλά και τα κρασιά του κτήματος Κατσαρού ήταν κάτι το διαφορετικό· ειδικά το Chardonnay. Κάθε φορά που δοκίμαζα μια Ραψάνη από τον Τσάνταλη, θυμόμουν τις εξετάσεις στο WSPC και το ερώτημα του καθηγητή σχετικά με τις ποικιλίες από τις οποίες αποτελείται.

Με το κτήμα Porto Carras διατηρούσα εφηβικές μνήμες. Το είχα επισκεφτεί τη δεκαετία του ’80, καθώς ένας θείος με τουριστική εταιρεία ήταν συχνός επισκέπτης. Ένας συλλεκτικός Πορφυρογέννητος κοσμούσε την κάβα του. Γι’ αυτό  στην έκθεση αφιέρωνα λίγο χρόνο παραπάνω.

Το αδιαχώρητο γινόταν μπροστά στα τραπέζια γευσιγνωσίας της Βιβλίας Χώρας και του Τσάνταλη.

Κάθε χρονιά περίμενα να έρθουν τα Βοροινά, για να συναντήσω φίλους, παλιούς και νέους. Μια μορφή που δέσποζε στην εκδήλωση ήταν του αείμνηστου Τάσου Ξανθά από το οινοποιείο Μπουτάρη. Ο ορισμός του gentleman. Ένας ευχάριστος άνθρωπος, ένας Κύριος. Στις μεγάλες απώλειες του χώρου ανήκει ο Ανέστης Μπαμπατζιμόπουλος με τα εξαιρετικά και καινοτόμα αποστάγματα. Μια σπουδαία προσωπικότητα, και ένας φιλοσοφημένος άνθρωπος ήταν και ο πατέρας Επιφάνιος από το οινοποιείο Μυλοποτάμου που εκοιμήθη πρόσφατα.

Είναι γεγονός πως οι οινοπαραγωγοί της Ένωσης Βορείου Ελλάδος έχουν καταφέρει να μετατρέπουν την έκθεση, σε γιορτή. Μια γιορτή όχι μόνο δοκιμής οίνων αλλά και επιτυχημένων παράλληλων εκδηλώσεων. Έτσι το 2018 διοργανώνεται το Masterclass «Τα Βοροινά του Μέλλοντος» με εισηγητή τον Κωνσταντίνο Λαζαράκη MW. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε  ο ίδιος, «Βοροινά, back to the future». Πρόκειται για τις τάσεις και τις τεχνικές καλλιέργειας και οινοποίησης που θα εμφανιστούν στο μέλλον.

Αναμένοντας τα Βοροινά του 2021 και γνωρίζοντας πως δεν θα πραγματοποιηθούν, έρχεται ένα βιβλίο για να με φέρει πιο κοντά στο παρελθόν των Βοροινών, στα μέρη που έγινε η νέα εισβολή μου στο χώρο του κρασιού. Ο Γιάννης Μπουτάρης παρουσιάζει το βιβλίο του «Εξήντα χρόνια τρύγος» σε συνεργασία με τη Μαρία Μαυριδάκη. Ένα βιβλίο που το διαβάζω συνεχώς, για να κρατήσω την επαφή με τον τόπο και τα γεγονότα  που περιγράφει ο Κυρ-Γιάννης.

Σήμερα λοιπόν το 2021 με την πανδημία, τα Βοροινά λόγω των ειδικών συνθηκών έγιναν eVoroina. Πιο digital· με πολλές εκδηλώσεις μέσω Facebook, Instagram, ραδιοφωνικές εκπομπές και ευρηματικά quiz.

Πίσω από την επιτυχία των Βοροινών όμως βρίσκονται οι άνθρωποι.

Όπως  ο Στέλιος Μπουτάρης, Πρόεδρος, νέος άνθρωπος γεννημένος και μεγαλωμένος μέσα στα αμπέλια και στα αρώματα που χαρίζουν τα βαρέλια παλαίωσης του κρασιού. Στην επιτυχία της εκδήλωσης θεωρώ πως έχει συμβάλλει καθοριστικά η διευθύντρια marketing και επικοινωνίας Αλεξάνδρα Ανθίδου, που οργανώνει τα πάντα με μαεστρία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα ΒορΟινά καλωσορίζουν το 2021 και γίνονται «e-ΒορΟινά»

Είναι αγαπημένος και αναμενόμενος θεσμός η εκδήλωση «ΒορΟινά» στην Αθήνα, της πάντα δραστήριας ένωσης «Οινοποιοί Βορείου Ελλάδος», να ανοίγει οινικά την κάθε χρονιά, τέτοια εποχή, γύρω από την 1η Φεβρουαρίου.

Η ημερομηνία δεν είναι τυχαία μια και στη 1 Φεβρουαρίου οι οινοποιοί γιορτάζουν τον Άγιο Τρύφωνα, προστάτη των αμπελουργών.

Έτσι ξεκίνησαν τα ΒορΟινά στην Αθήνα το 2005 και από τότε πραγματοποιούνται κάθε χρόνο ανελλιπώς, μαζί με πλήθος άλλων μικρότερων εκδηλώσεων οινογευσίας να τα πλαισιώνουν, masterclasses, wine & dine προτάσεις, θεματικές γευσιγνωσίες και πολλά ακόμη, γύρω από το επώνυμο ποιοτικό κρασί και τα αμπελοοινικά αποστάγματα των Οινοποιών Βορείου Ελλάδος.

Μία πραγματική και ουσιαστική εκδήλωση κρασιού που απευθύνεται σε επαγγελματίες του χώρου (εστίαση, εμπόριο, ΜΜΕ) και καταναλωτές, αναδεικνύοντας τον αμπελοοινικό πλούτο της Βόρειας Ελλάδας και τη συλλογικότητα της ένωσης «Οινοποιοί Βορείου Ελλάδος».

Εξάλλου τα ΒορΟινά είναι η δική τους οινική εκδήλωση και ο δικός τους ακρογωνιαίος λίθος στη διάδοση της οινικής κουλτούρας στην Ελλάδα, εκδήλωση η οποία έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το κοινό.

Έτσι συνεχίζει και φέτος ο δημοφιλής αυτός θεσμός, όμως διαδικτυακά, ωστόσο διατηρώντας τη λαχτάρα να γνωρίσουμε, να δοκιμάσουμε και να απολαύσουμε τα σπουδαία κρασιά και τα εξαιρετικά αμπελοοινικά αποστάγματα των κορυφαίων Οινοποιών της Βόρειας Ελλάδας.

Σε όλη τη διάρκεια του Φεβρουαρίου 2021, εν μέσω πανδημίας, αλλά με εξαιρετικά θετική διάθεση και πολλή χαρά, η ένωση «Οινοποιοί Βορείου Ελλάδος» και τα «e-ΒορΟινά» θα προτείνουν μία σειρά διαδικτυακών δράσεων με διαφορετικά κουίζ και βαθμούς δυσκολίας, QR και URL, ραδιοφωνικά ακούσματα, Άγιο Τρύφωνα αλλά και Βαλεντίνο, webinars με master of wine και αδρεναλίνη, live συνεντεύξεις οινοποιών και κρασί που θα προσφερθεί από τα αγαπημένα ΒορΟινά!!!

Σας προσκαλούμε να συντονιστείτε με την ιστοσελίδα των ΒορΟινών www.voroina.gr και με τις αντίστοιχες σελίδες voroina στο facebook και στο Instagram για να ξεκινήσουμε μαζί το οινικό μας ταξίδι από τη 1 Φεβρουαρίου στα ΒορΟινά.  Οι σελίδες μας θα ανανεώνονται συνεχώς με υλικό και προτάσεις.   Ετοιμαστείτε!!!

Όταν το αμπέλι βγαίνει σε άδεια

Κωνσταντίνου Μάρκου, Τελειόφοιτου Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδικότητα Αμπελουργία – Δενδροκομία

Την εορταστική περίοδο πολλοί αναμένουν την άδειά τους, για να ξεκουραστούν, να δουν αγαπημένα πρόσωπα και να χαλαρώσουν μ’ ένα ποτήρι κρασί μπροστά  στο τζάκι ή σ’ ένα οικογενειακό τραπέζι. Κάποιοι πιο τυχεροί, όπως εγώ, έχουν την ευκαιρία να τα συνδυάσουν· να πίνουν ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και να βλέπουν το Νεμεάτικο αμπελώνα να φοράει τα γιορτινά του.

 

Την περίοδο αυτή το αμπέλι έχει “άδεια”. Οι αμπελουργοί βλέπουν τα πρέμνα τους γυμνά να φορούν τα καφέ τους. Βλέπουν τα φύλλα πεσμένα και τις κληματίδες ξυλοποιημένες σε όλο τους το μήκος. Βλέπουν τους οφθαλμούς των κληματίδων να ξεκουράζονται και να περιμένουν τις πρώτες ζέστες, για να μπουν και πάλι σε λειτουργία και να δώσουν την άνοιξη αυτούς τους υπέροχους χρωματισμούς. Αν κοιτάξεις από μακριά τους αμπελώνες αυτή την εποχή, θα δεις όλες τις αποχρώσεις του καφέ· χρώμα γαλήνης και απλότητας, που σε γειώνει και σε φέρνει σε επαφή με τη φύση – σε κάνει “κτήμα” της.

 

Είναι ευρέως γνωστό πως η άμπελος “πέφτει” σε λήθαργο. Πολλοί βέβαια πιστεύουν πως αυτό συμβαίνει τους χειμερινούς μήνες, όπως στις αρκούδες. Όμως το αμπέλι λειτουργεί λίγο διαφορετικά. Μπαίνει σε λήθαργο τους θερινούς και φθινοπωρινούς μήνες!

 

Πιο συγκεκριμένα, σε λήθαργο εισέρχονται οι λανθάνοντες οφθαλμοί, τα μάτια δηλαδή που θα σχηματιστούν, φέτος, την άνοιξη του 2021 και θα εκβλαστήσουν την άνοιξη του 2022. Η άμπελος θα τους σχηματίσει φέτος και θα “ξεκουράσει” την πλειοψηφία των λανθανόντων οφθαλμών για ένα έτος, ώστε να δώσουν τον κύριο βλαστό τους το επόμενο έτος. Στις αρχές του καλοκαιριού, θα ξεκινήσει ο προ-λήθαργος γι’ αυτούς τους λανθάνοντες οφθαλμούς. Σε αυτό το διάστημα βρίσκεται σε εξέλιξη η άνθιση και, μετά από λίγες εβδομάδες, η έναρξη ωρίμανσης των σταφυλιών. Ναι, πάνω στον ίδιο βλαστό οι λανθάνοντες οφθαλμοί βρίσκονται σε προ-λήθαργο, ενώ ταυτόχρονα οι ράγες των σταφυλιών ξεκινούν να ωριμάζουν!

Σε συνέχεια του προ-λήθαργου, έρχεται ο κυρίως λήθαργος, ο οποίος χρονικά τοποθετείται από τα μέσα περίπου Αυγούστου και ολοκληρώνεται τέλος φθινοπώρου-αρχές χειμώνα. Κατά τη διάρκεια του κυρίως λήθαργου στο αμπέλι συντελείται η ωρίμανση των σταφυλιών, ο αποθησαυρισμός (αποθήκευση ενέργειας από τη φωτοσύνθεση) και η φυλλόπτωση. Έτσι συμβαίνει το παράδοξο φαινόμενο κατά την πλήρη ωρίμανση και τον τρυγητό, το αμπέλι να βρίσκεται στον κυρίως λήθαργο!

Τέλος, τέλη φθινοπώρου-αρχές χειμώνα, και μετά την πτώση των φύλλων, η άμπελος βγαίνει από τον κυρίως λήθαργο και διατηρείται σε χειμερία ανάπαυση, λόγω των αντίξοων συνθηκών που δεν επιτρέπουν στο πρέμνο να  εκβλαστήσει.

 

Την περίοδο, λοιπόν, των Χριστουγέννων το αμπέλι βρίσκεται σε “άδεια”, σε πλήρη αδράνεια και ξεκουράζεται με κύριο υπεύθυνο, τις χαμηλές θερμοκρασίες (μόνο η διαδικασία της αναπνοής υπολειτουργεί για την κάλυψη των απολύτως απαραίτητων αναγκών). Αν για παράδειγμα τον Δεκέμβριο είχαμε υψηλές θερμοκρασίες, τότε το αμπέλι θα έδινε ξανά βλάστηση και θα μπορούσε να συμπεριφερθεί σαν να είναι άνοιξη. Όπως ακριβώς δηλ. γίνεται στις αμπελουργικές περιοχές της ζώνης του Ισημερινού με τροπικό κλίμα, όπου το αμπέλι συμπεριφέρεται ως αειθαλές φυτό και έχει διαρκή παραγωγή όλο το χρόνο.

 

Η χειμερία ανάπαυση ξεκινά τέλη φθινοπώρου-αρχές χειμώνα και ολοκληρώνεται, όταν εμφανιστούν οι πρώτοι χυμοί το Φεβρουάριο-Μάρτιο. Τότε, οι αμπελουργοί ξεκινούν δυναμικά τις εργασίες τους, με πρωταρχικής σημασίας το κλάδεμα των κληματίδων και δίνουν το έναυσμα για μια νέα παραγωγική, αμπελουργική χρονιά.

 

Αυτή η “άδεια” του αμπελιού δίνει την ευκαιρία στους αμπελουργούς να ξεκουραστούν, να κάνουν αποτίμηση της προηγούμενης χρονιάς, να πιούν τα πρώτα φρέσκα (ή/και παλαιωμένα) κρασιά που εμφιαλώθηκαν, να οργανώσουν τα σχέδιά τους και να προετοιμαστούν για την επερχόμενη. Είναι μια περίοδος ψυχικής ηρεμίας και μια περίοδος προσμονής για τον ερχομό της επόμενης, έντονης αμπελουργικής χρονιάς.

 

Το αμπέλι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παραγωγικής διαδικασίας του κρασιού. Πρέπει να το αφουγκραζόμαστε, να μην το παραμελούμε και απαιτεί γνώση, μεράκι και υπερβάλλοντα ζήλο από τους αμπελουργούς και τους συνεργαζόμενους γεωπόνους.

 

 

*Οι ημερομηνίες και τα χρονικά πλαίσια καταγράφονται προσεγγιστικά για την κατανόηση και τη χρονική τοποθέτηση των φαινομένων, και ενδέχεται διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή

 

 

O Μέτοικος, Κυριάκος Κυνηγόπουλος (Μέρος Β’)

 

Το άρθρο που ακολουθεί είναι το δεύτερο μέρος της ραδιοφωνικής συνέντευξης στο «Αllwinestories On Air» που μας δόθηκε από τον κ. Κυριάκο Κυνηγόπουλο τον Ιούνιο 2020.

 Θα θέλαμε να μας μιλήσετε για τη Burgundia.

Η Burgundia ιδρύθηκε το 1972 από τον Henri Mergey. Τότε ονομαζόταν Bourgogne Service Vins (BSV) και τον γνώρισα για πρώτη φορά το 1985. Στην συνέχεια αυτό το εργαστήριο αγοράστηκε από το ελβετικό γκρουπ SGS. Επρόκειτο για ένα τεράστιο γκρουπ με 52.000 άτομα προσωπικό σε 152 χώρες και ήμασταν το μόνο εργαστήριο οινολογίας. Το 1999 μου ζητήθηκε να φτιάξουμε ένα δεύτερο οινολογικό εργαστήριο κάτι και το οποίο και έκανα στο Stellenbosch στη Νότια Αφρική. Αλλά μετά από 17 χρόνια δουλειάς από το 1988 που κατείχα την θέση του διευθυντή του εργαστηρίου μέχρι το 2005, αποφάσισα να εργαστώ για μένα. Έγινε έτσι η μεγάλη αλλαγή από SGS Oenologie σε Burgundia.

Το όνομα δεν είναι τυχαίο. Είναι προς τιμήν του αείμνηστου φίλου μου, Luigi Veronelli, ενός  μεγάλου δημοσιογράφου και κριτικού του κρασιού, ο οποίος κάποια μέρα έγραψε για μένα ότι δοκίμασε μία Bonarda στην Ιταλία και κατάλαβε αμέσως ότι ήταν του Έλληνα, του Κυριάκου. Είπε χαρακτηριστικά: “η πιο Grande Oenologo di Grecia di Francia di Burgundia”. Και εις ανάμνηση αυτής της λέξης, ονομάσαμε το εργαστήριο Burgundia Oenologie.

Έχετε πει πως μεγάλο σας πλεονέκτημα στη Burgundia, είναι ότι γνωρίζετε εκ των προτέρων πως θα είναι το κρασί. Αυτή την τεχνογνωσία πως τη μετακυλύετε στο τελικό προιόν;

Στη Βουργουνδία όλα γίνονται πολύ εμπειρικά. Την εβδομάδα που μας πέρασε(20-30/5/2020)  απαλλαγήκαμε από την αγχώδη εργασία μας μέσα στους αμπελώνες. Για το Chardonnay ξέρουμε ότι σε 100 μέρες τρυγάμε.

Είναι απίστευτος  αυτός ο εμπειρισμός. Μετά από τόσα χρόνια που ζω στην Βουργουνδία, μπορώ να καταλάβω ότι είμαστε + – 1 βδομάδα πριν τον τρύγο. Έτσι σώσαμε χρονιές όπως το 2003 που τρυγήσαμε στις 18 Αυγούστου, όταν εντοπίσαμε το λάθος. Συνήθως κοιτάμε τη θεωρητική ημερομηνία τρύγου, παρατηρούμε τις αναλύσεις της φαινολικής ωρίμανσης για τα κόκκινα, η οποία είναι η πιο φυσιολογική για τα λευκά. Από μια χρονική στιγμή και μετά αρχίζουμε και δοκιμάζουμε τις ρώγες. Τις δύο τελευταίες εβδομάδες αυτή η ειδίκευση μας επιτρέπει με τη γεύση και με το άρωμα που αφήνει το σταφύλι μέσα στο στόμα, να καταλάβουμε πως θα είναι η χρονιά. Στη συνέχεια με τη βοήθεια των αναλύσεων βλέπουμε το προφίλ. Δεν είναι μόνο να καθορίσουμε και να πούμε ότι η ιδανική μέρα τρύγου είναι όταν έχουμε 800 mg ανθοκυάνες ή όταν έχουμε 1200 mg ανθοκυάνες. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο αποτέλεσμα, οπότε κάνουμε τα ρεγκλάρισματα. Οι οινολόγοι δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από τους μηχανικούς της Formula1. Κάνουν όλοι τα ρεγκλάρισματα  και ύστερα τρέχουν με την Formula1, οι αμπελουργοί.  Εμείς είμαστε κρυφοί, δε μας ξέρει ο κόσμος. Αποφασίζουμε διάφορες τεχνικές όπως το pegeage, το delestage, η πρώτη εκχύλιση που αλλάζει από χρονιά σε χρονιά και αυτό το γνωρίζουμε, αφού έχουμε κάνει τα reglans, ώστε να αφήσουμε τη χρονιά να εκφραστεί. Επειδή κάθε χρονιά δεν είναι ίδια. Τη χρονιά την επηρεάζει ο καιρός, γιατί η  δουλειά γίνεται τέλεια στο έδαφος και όλη η φροντίδα που γίνεται στο αμπέλι.

Ποια είναι η άποψή σας για το ελληνικό κρασί σε σχέση με τις άλλες χώρες παραγωγής.


Έχουν γίνει τεράστια βήματα και το διαπίστωσα το 2003, όταν ήρθα για μία ομιλία μου στο Οινόραμα. Ήταν ευκαιρία για μένα να ανοίξω μία πόρτα που θα μου επέτρεπε να γυρίζω όσο γίνεται πιο συχνά στην πατρίδα μου. Δέχτηκα προτάσεις συνεργασίας και μέχρι την κρίση το 2008 ερχόμουν κάθε μήνα, λόγω αυτών των συμβολαίων συνεργασίας. Στην Ελλάδα τα πράγματα ξεκίνησαν αντίστροφα. Έγιναν πρώτα βήματα στο κρασί, ενώ έπρεπε να ξεκινήσουν από το αμπέλι. Νομίζω τώρα ξαναγύρισαν στο αμπέλι. Τώρα πρέπει να γίνει το τρίτο βήμα. Γιατί τεχνολογικά κρασιά είναι εύκολο να φτιάξεις. Με την τεχνολογία μπορούμε να βοηθήσουμε και να διορθώσουμε τη φύση. Varietal κρασιά από Ασσύρτικο, Μαλαγουζιά, Viognier με έκφραση της ποιότητας μπορούμε να φτιάξουμε. Στο τελευταίο που είναι το πιο δύσκολο βήμα, δηλαδή είναι να ανακαλύψουμε που υπάρχουν πραγματικά terroir και να φτιάξουμε ποιοτικά κρασιά. Τα δύο πρώτα βήματα νομίζω ότι τα πέτυχε η Ελλάδα.

Επίσης στην Ελλάδα θεωρώ πως πρέπει να δημιουργήσουμε κάποιες γέφυρες. Τα παράπονα ορισμένων πως δεν τους παρομοιάζουν με τον Angelo Gaja που έκανε επανάσταση στο Piemonte ή τον Piero Antinori, που άλλαξε την Τοσκάνη, μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως για να τους φτάσουμε πρέπει να τους γνωρίσουμε, να τους συναντήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις και να δημιουργήσουμε γέφυρες με πολλές χώρες. Είναι λίγο κλεισμένη η Ελλάδα στο θέμα του κρασιού, πρέπει να ανοίξει τα σύνορα και τις γέφυρες και σε άλλες χώρες παραγωγούς, να γίνονται ανταλλαγές γεύσεων και ιδεών και το ελληνικό κρασί να μπει γρήγορα στη μεγάλη οικογένεια, όπως το έκανε πολύ επιτυχημένα και η Αυστρία. Είμαστε λίγο μακριά και εγώ βέβαια είμαι έτοιμος να βοηθήσω σε όλα αυτό.

Κύριε Κυνηγόπουλε σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για αυτή σας την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη και τεχνική και συναισθηματική και θα ήθελα να σας πω ότι θα χαρώ πολύ, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες, να σας επισκεφθώ στη Βουργουνδία και να κάνουμε ένα εκτενές αφιέρωμα για το Αllwinestories.

 Bεβαίως θα είναι μεγάλη μου χαρά να σας υποδεχτώ στην Βουργουνδία, να ταξιδέψουμε στον αμπελώνα, να δείτε αυτές τις διαφορές στην Code de Nuits με τα υπέροχα Grands Cru, να κάνουμε την υποχρεωτική στάση στη Romanee-Conti και στα υπόλοιπα μεγάλα αμπελοτόπια. Να πάρετε συνέντευξη από πολύ σπουδαίους ανθρώπους της Βουργουνδίας, οι οποίοι θα σας πουν κυρίως τι έγινε και η Βουργουδία κατέχει κορυφαία θέση στον παγκόσμιο αμπελώνα.

 

 

Βασίλης Βαϊμάκης,
Στο δρόμο προς τα φυσικά κρασιά
(Μέρος Β’)

Αρχές της δεκαετίας του ’90 αφοσιώθηκα στην έρευνα και εκπόνησα τη διδακτορική μου διατριβή με θέμα (ύστερα από προτροπή της τότε Διευθύντριας του Ινστιτούτου Οίνου κ. Κουράκου) «Μέθοδοι αντιμετώπισης της οξείδωσης των λευκών κρασιών».

Βασίλης Βαϊμάκης,
Στο δρόμο προς τα φυσικά κρασιά
(Μέρος Α’)

Η επίσημη καριέρα μου ως οινολόγου παραγωγής ξεκίνησε το 1982 στο Συνεταιριστικό Οινοποιείο στο Αμύνταιο και λίγο αργότερα, το 1986 το Συνεταιριστικό Οινοποιείο Ζίτσας. Την ίδια περίοδο σκεφτόμουν να ανοίξω ένα οινολογικό εργαστήριο στα Γιάννενα, γιατί ήταν πολλοί εκείνοι που έφτιαχναν κρασί στο σπίτι τους από τα δικά τους αμπέλια.

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΞΙΝΟΜΑΥΡΟΥ

winemakers of north greece LOGO

Mε την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ξινόμαυρου την 1η Νοεμβρίου, φιλοξενούμε τις απόψεις οινολόγων, οινοποιών και ανθρώπου του τουρισμού, από τις τέσσερις ΠΟΠ περιοχές καλλιέργειάς του. Τη Νάουσα, τη Γουμένισσα, το Αμύνταιο και τη Ραψάνη.

 

error: Content is protected !!