Ταξιδεύοντας προς την Καστοριά  κάναμε μια στάση στην αμφιθεατρικά χτισμένη πόλη της Σιάτιστας. Αμέσως το μάτι πέφτει στα περίφημα αρχοντικά, σημάδι ακμής, και προόδου όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στην τέχνη, τα γράμματα και την οινοποίηση. Εξάλλου το περίφημο λιαστό κρασί ήταν αυτό που μας έκανε να αλλάξουμε πορεία.  Ο προορισμός μας ήταν το οινοποιείο του Δημήτρη Διαμαντή, για να ανακαλύψουμε το μυστικό της επιτυχίας του.

Ο ίδιος μας αφηγείται:

Γεννήθηκα το 1976 στη Σιάτιστα και μεγάλωσα σε μια οικογένεια που δρούσε επαγγελματικά όπως και η πλειοψηφία της πόλης με την επεξεργασία και το εμπόριο της γούνας. Η αμπελοκαλλιέργεια από την δεκαετία του 1960 μέχρι και σήμερα  γινόταν ερασιτεχνικά για τους κατοίκους της περιοχής σε σχέση με τα χρόνια πριν από αυτή την περίοδο που ήταν το κύριο επάγγελμα. Οι γηραιότεροι ασχολούνταν με το οικογενειακό αμπέλι και οι νέοι είχαν επιλέξει την ενασχόληση με τη γούνα.

Έτσι τα 11000 στρέμματα συρρικνώθηκαν και σήμερα φτάνουν στα 3500.

Η πρώτη επαφή μου με το αμπέλι ήρθε νωρίς, όταν μικρός ακόμα, ο παππούς μου Δημήτρης μου δώρισε ένα αμπέλι Ξινόμαυρο, δίνοντας μια ευχή να το πολλαπλασιάσω όταν μεγαλώσω.

Μου φάνηκε αστεία αυτή η ευχή τότε…

Οι βόλτες στα αμπέλια μαζί του ήταν συχνό φαινόμενο τα Σαββατοκύριακα. Αγγαρεία για μας, αλλά τον τρύγο τον απολαμβάναμε πάντα, γιατί ήταν μια γιορτή με τα όλα της. Φαγητό στο αμπέλι, μούστος, σταφύλια  και ένα καλό διάλειμμα από το σχολείο στα μέσα του Οκτώβρη.

Το 1987 ο πατέρας μου Κωνσταντίνος Διαμαντής μετά από μια οικονομική κρίση που περνούσε η γούνα, άρχισε να φυτεύει νέα κομμάτια αμπελώνα και να ασχολείται λίγο παραπάνω. Μεγάλη ευχαρίστηση για τον παππού αλλά για τα εγγόνια του σκέτος μπελάς. Μην ξεχνάμε πως τότε η αμπελοκαλλιέργεια στη περιοχή ήταν εξολοκλήρου χειρωνακτική. Κύπελλα σε πλαγιές ορεινές μια πραγματικά πολύ κουραστική δουλειά κάτι που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Το 1996 ο πατέρας μου αποφασίζει και αρχίζει να φυτεύει γραμμικούς αμπελώνες. Η γούνα θα τελειώσει σύντομα, έλεγε, και πρέπει και σεις να βάλετε νέες βάσεις για το μέλλον σας. Έτσι μέχρι το 2008 φυτεύονται 50 στρέμματα γραμμικών αμπελώνων και το 2006 ιδρύθηκε το οινοποιείο της οικογένειας.

Η ατυχία χτύπησε τη οικογένεια το 2008 και ο Κων/νος φεύγει απ τη ζωή νέος, αφήνοντας πίσω του ένα ανεκπλήρωτο όραμα.

Το βάρος έπεσε ξαφνικά πάνω μου. Όλα πρέπει να συνεχιστούν, σκέφτηκα.

Τα επόμενα χρόνια ήταν πολύ δύσκολα για μένα, καθώς εκείνο το διάστημα ο κλάδος του κρασιού γινόταν ολοένα και πιο απαιτητικός.

Εγκατέστησα άμεσα αλλά 30 στρέμματα νέων γραμμικών αμπελώνων με Ξινόμαυρο και ρίχτηκα στη δουλειά… πολύ δουλειά.

Γρήγορα όμως διαπίστωσα ότι η Σιάτιστα είχε κάτι το διαφορετικό και ιδιαίτερο για το κρασί. Η ιστορία που είχε η περιοχή με το Ξινόμαυρο, το Μοσχόμαυρο, το ορεινό ψυχρό κλίμα, τα εξαιρετικά ασβεστολιθικά εδάφη, αλλά και ο παλιός σχεδόν αιωνόβιος αμπελώνας ήταν όπλα που έπρεπε να αξιοποιηθούν κατάλληλα. Όλα αυτά άρχισαν να φαίνονται και πλέον στους οίνους που ακολούθησαν. Οι υψηλές οξύτητες, η φρεσκάδα και η ενδιαφέρουσα εξέλιξη παλαίωσης στο χρόνο ήταν στοιχεία που οι νέες τάσεις στο χώρο του κρασιού ζητούσαν πλέον.

Καλλιεργείτε το Μοσχόμαυρο. Πείτε μας για τα χαρακτηριστικά του, την αναβίωση του και την ανάδειξή του.

Το Μοσχόμαυρο καταλαμβάνει περίπου 5% του αμπελώνα της Σιάτιστας.

Σπάνια ερυθρή ποικιλία που προϋπήρχε στον παλιό αμπελώνα της και αξιοποιούνταν κυρίως για να συμμετάσχει με το Ξινόμαυρο στη παραγωγή Λιαστού Οίνου Σιάτιστας.

Από το 1996 όμως αρχίσαμε να το αναπτύσσουμε σε συνεργασία με κάποια φυτώρια μητρικές φυτείες και φυτέψαμε 30 στρέμματα από τη ποικιλία σε γραμμικούς αμπελώνες. Αυτή τη στιγμή παράγουμε απ΄ αυτή την ποικιλία ένα μονοποικιλιακό ερυθρό ξηρό οίνο (Μοσχόμαυρο Διαμαντή) αλλά επίσης συμμετέχει και σ’ ένα λευκό και ροζέ μαζί με το Ξινόμαυρο του κτήματος.

Με την ευκαιρία αυτή θα αναφέρουμε ότι δυστυχώς ακόμη και σήμερα  υπάρχουν ελληνικές ποικιλίες με δυναμική που μένουν αναξιοποίητες λόγω της ουσιαστικής μη ύπαρξης ενός οργανισμού που θα μπορούσε να τις αναδείξει γρήγορα.

Ποιοί είναι οι στόχοι και τα επόμενα βήματα του οινοποιείου;

Οι στόχοι για το Οινοποιείο τα επόμενα χρόνια είναι να συνεχίσει να κρατάει αναλλοίωτο το χαρακτήρα αυτής της περιοχής. Δυστυχώς όμως το μέγεθος της αμπελουργικής ζώνης της Σιάτιστας κινδυνεύει να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο.

Έχοντας αυτή την ανησυχία για τη περιοχή ετοιμάζουμε ένα νέο πλάνο. Η εγκατάσταση κι άλλων νέων αμπελώνων με τοπικές ποικιλίες, η διατήρηση των παλιών αμπελώνων, η δημιουργία ενός νέου οινοποιείου αλλά και η συνεργασία με νέους τοπικούς παραγωγούς, τα επόμενα χρόνια, πιστεύουμε ότι θα δώσει νέα πνοή για το μέρος που μας έδωσε αρκετά και πρέπει να δώσουμε και εμείς κάτι για αυτό.

Ποια «μυστικά» έχετε μετουσιώσει ώστε τα κρασιά σας να διαφέρουν από τα άλλα στην περιοχή σας;

Το μυστικό που αναφέρετε δεν είναι άλλο από το σεβασμό σε ό,τι βρήκαμε, και τη συστηματική δουλειά. Με αγάπη σε ότι κάνουμε για την περιοχή και το οινοποιείο. Απ’ αυτές τις βάσεις ξεκινούν και προχωρούν όλα για μας.

Πως βλέπετε το μέλλον της Σιάτιστας οινικά και οινοτουριστικά;

Το μέλλον της Σιάτιστας και στους δυο τομείς είναι ευοίωνο.

Οι δυνατότητες που έχει όμως οινολογικά και οινοτουριστικά πρέπει να αξιοποιηθούν σ΄ ένα κοινό δρόμο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με ωριμότητα και σεβασμό σ’ αυτό που πραγματικά είναι. Δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε άλλες πεπατημένες και να αντιγράψουμε. Η περιοχή έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και πρέπει αυτές να τις αναδείξουμε γνήσια και καθαρά.

Συμμετέχοντας  στο Οινόραμα 2019, τι επιφυλάσσετε στο οινόφιλο κοινό;

Στο Οινόραμα 2019 θα δείξουμε ένα δείγμα της μακρόχρονης προσπάθειας που κάναμε στον αμπελώνα μας, παρουσιάζοντας τα πρώτα δείγματα δουλειάς. Έχει πραγματικό ενδιαφέρον, γι αυτό  και σας περιμένουμε με χαρά να δοκιμάσουμε και να συζητήσουμε περισσότερα.

Write A Comment

error: Content is protected !!