ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ένα ταξίδι στην Ήπειρο και ιδιαίτερα στο Ζαγόρι γοητεύει τον επισκέπτη, όχι μόνο για τη σπάνια ομορφιά της φύσης, τα πετρόκτιστα γεφύρια και τα 46 χωριά της περιοχής, τα γνωστά Ζαγοροχώρια, αλλά και για την ονομαστή γαστρονομία της. Τα τοπικά δώρα της φύσης, τα μανιτάρια, μετατρέπονται σε μοναδικό έδεσμα για μυημένους και μη από το Βασίλη Κατσούπα, στο εστιατόριο του «Κανέλα και Γαρύφαλλο», στη Βίτσα. 

Πως ασχοληθήκατε με το χώρο του κρασιού;

Σπούδασα χημικός πετρελαίων, αλλά δεν ακολούθησα αυτό το επάγγελμα. Κατά τη διάρκεια της φοιτητικής μου ζωής, ασχολήθηκα με το χώρο της μουσικής και του dj. Από τότε που μπήκα στο χώρο του κρασιού, συνδύασα τις δυο ασχολίες. 

Από τα παιδικά χρόνια μου περπατούσα στην οδό Αιόλου, ακολουθώντας τους δικηγόρους φίλους του πατέρα μου. Την πλέον πιο γνωστή εμπορική οδό της Αθήνας που η φήμη της και η αίγλη της σήμερα αναβιώνει δυναμικά. Από τα μικρά στενά που την έτεμναν, έρχονταν οι πελάτες των εμπορικών καταστημάτων. Σαν άκουσα το όνομα Καρόρη 4 δεν ξαφνιάστηκα.  Ακόμη και το Μόνκ που στέκει μόνο του εκεί, κάτι μου θύμιζε. Όταν μάλιστα συνάντησα τον οινοχόο Βασίλη Παπαδόπουλο, κατάλαβα πως ήταν μέρος του σκηνικού εκείνου. Αντιλήφθηκα πως δεν ήταν μόνο οινοχόος, αλλά…

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό στη Νάουσα. Οδηγώ προς τη Νέα Στράντζα. Μπροστά μου εκτείνονται οι  αμπελώνες.  Τα δέντρα είναι σε πλήρη ανθοφορία.  Σε λίγο φτάνω στον προορισμό μου.  Ο οινοποιός Νίκος Φουντής με περιμένει με ένα ζεστό φλιτζάνι τσάι από το όρος Βέρμιο. 

Ταξιδεύοντας προς την Καστοριά  κάναμε μια στάση στην αμφιθεατρικά χτισμένη πόλη της Σιάτιστας. Αμέσως το μάτι πέφτει στα περίφημα αρχοντικά, σημάδι ακμής, και προόδου όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στην τέχνη, τα γράμματα και την οινοποίηση. Εξάλλου το περίφημο λιαστό κρασί ήταν αυτό που μας έκανε να αλλάξουμε πορεία.  Ο προορισμός μας ήταν το οινοποιείο του Δημήτρη Διαμαντή, για να ανακαλύψουμε το μυστικό της επιτυχίας του.

Μεγάλες Μέρες της Νεμέας 2014. Η πρόταση για οινική Κυριακή βρίσκει άμεση ανταπόκριση. Στη διαδρομή από την Αθήνα αρχίζει η ξενάγηση. Απέραντοι αμπελώνες, αρχαία μνημεία, οινική παράδοση, κάνουν αυτή την αμπελουργική ζώνη, την ιδανική διαδρομή για να ανακαλύψουμε τη χαρισματική ποικιλία του Αγιωργίτικου. Στη μεγαλύτερη ζώνη παραγωγής ερυθρών οίνων  της Ελλάδας βρίσκεται το οινοποιείο του κτήματος Λαντίδη.

Δεκαπέντε χρόνια πριν στο πλαίσιο ενός εκπαιδευτικού προγράμματος σχετικά με την βιολογική καλλιέργεια, η έρευνα με έφερε στο Κτήμα της Οικογένειας Γεώργα. Συναντώντας το Δημήτρη Γεώργα αμπελουργό-οινοποιό, με εντυπωσίασε η αμεσότητά του καθώς και οι βαθιές του γνώσεις για τη βιολογική αμπελουργία. Ακολουθώντας πιστά τη φιλοσοφία της βιοδυναμικής αλλά και της φυσικής οινοποίησης, θεωρώ ότι το αποτέλεσμα σήμερα τον δικαιώνει.

Στα μαγευτικά μπαλκόνια-τοπία της Αιγιάλειας με τον υψηλότερο αμπελώνα της Ελλάδας από εδαφική και κλιματολογική άποψη, επισκεφτήκαμε το οινοποιείο Ρούβαλη. Mε την κ. Θεοδώρα Ρούβαλη περιηγηθήκαμε στους αμπελώνες της περιοχής, όπου καλλιεργείται ο Ροδίτης και παράγεται όχι μόνο το εμβληματικό Ασπρολίθι αλλά και η Τσιγγέλω, η ξηρή Μαυροδάφνη, ο Μικρός Βοριάς και ο Ιανός. Ένας Μίτος και μια αγροικία χρειάζονται, για να συνδεθεί ο επισκέπτης με αυτή την πανέμορφη περιοχή.

Ο Γιώργος Κίτος είναι αμπελουργός – οινοποιός. Kαλλιεργεί με ελάχιστη παρέμβαση ανερχόμενες ποικιλίες που πρόκειται να πρωταγωνιστήσουν στα οινικά δρώμενα. Ο ίδιος μας λέει:

Κατάγομαι από το Σωτήριο Λάρισας και είμαι αγρότης. Το 1970 πέρασα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. Για ένα διάστημα δύο χρόνων έκανα διάφορες δουλειές και μετά άρχισα να δουλεύω στα χωράφια. Πρώτα ασχοληθήκαμε με το βαμβάκι και ταυτόχρονα με τα φιστίκια Αιγίνης. Αμπέλι στο χωριό δεν υπήρχε καθόλου σε μια ακτίνα 30 χμ.

Ερευνώντας για τους Έλληνες αμπελουργούς που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό, το μάτι μου έπεσε σε ένα επίθετο «Παπαδημητρακόπουλος». Αμέσως σκέφτηκα πως σίγουρα θα είναι από την Αρκαδία. Και είχα δίκιο. Συνεχίζοντας είδα με έκπληξη που ήμασταν από τα ίδια μέρη. Κι επειδή ουδέν κρυπτόν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ήταν τελικά γνωστός με τον πολύ καλό μου φίλο Νίκο Γουρδομιχάλη, απόφοιτο του ΤΕΙ Οινολογίας. Από τότε αναπτύχτηκε μεταξύ μας μια πολύ καλή φιλία καθώς ανταλλάσαμε απόψεις και σκέψεις για τον παγκόσμιο αμπελώνα. Στο Γιάννη Παπαδημητρακόπουλο μου έκανε εντύπωση ο μεστός του λόγος και η άριστη γνώση του αντικειμένου.

error: Content is protected !!